ANG BUHAY NGA NAMAN . . . . . .
December 11th, 2008Ang bilis dumaan ng araw and Christmas is really here. Mamayang kaunti isang taon na naman ang lumipas but my life has been into a lot of tormoil this year. Subalit ito ako nakatayo pa rin and not noticing that I am also adding another year of my life.
Di naging maramot ang Poon sa akin kahit kelan. Mula pagkabata, he has always been beside me and has always been a savior. Nakakahiya na nga eh. . . sa dami ng binigay nya sa akin, I dont remember any did pleasing him. Tingin ko di na rason ang pagiging tao ko para sabihing abswelto ako sa kung ano ang dapat sa mundong ito.
Well I guess natutunan ko lang na ang pagiging epokrito na sabihing matuwid ako ay nakakahiyang banggitin kung alam mo ang mga ginawa mo sa buhay mo. I have learned to accept my shortcoming and this actually gave a better feeling than fooling myself or anyone that I have done a lot of goodies.
Life is what we make it ika nga. We are the ones making our own stories and we cant lie to whatever have we done because alam natin kung ano ang naging buhay natin. Well, we all make our own life story and that whether we like it or not we cannot hide the truth of what we have been through.
Thank God for always being there for me and carry me when I’m down and nowhere to hold on to. An unending THANK YOU for making me the person who I am today and I am SORRY for all my shortcomings.















